Schorisse

Omer Wattez

 

werd te Schorisse geboren op 9 februari 1857 en ingeschreven in de registers van de burgerlijke stand onder de naam van Louis Homère. Hij was de oudste van de 9 kinderen die in het gezin van Camilus en Perpetua Vandermeynsbrugge geboren werden. Zijn oom, onderwijzer Leonard Eechout, wist de ouders te overtuigen om Omer naar de Rijksnormaalschool te Gent te sturen. In 1876 komt hij in de gemeenteschool als hulponderwijzer bij zijn oom les geven. Als gevolg van de "ongelukswet" van Frère Orban breekt een schooloorlog uit en bij gebrek aan leerlingen diende hij Schorisse verlaten. Hij trok naar Heurne waar hij in 1880 schoolhoofd werd. Het jaar daarop huwde hij met Cordula Elodia Vanderstraeten. Ondertussen studeerde hij Germaanse talen aan de Gentse Rijksuniversiteit. Drie jaar later werd hij benoemd tot leraar Germaanse talen aan het Koninklijk Atheneum te Doornik. Hij bekleedde dit ambt tot september 1907 en werd dan leraar aan het Koninklijk Atheneum te Antwerpen.

Lees meer: Omer Wattez

De pastorie

Bij een kerk hoort een pastorie. Er is in 1414 reeds sprake van een pastoreel huis. Op de site stond in 1640 een pastorie die waarschijnlijk door pastoor Damien Van Huffel werd gebouwd. Op de figuratieve kaart van 1671, bewaard in het rijksarchief te Gent, is de pastorie duidelijk getekend: een rechthoekig gebouw met verdieping en zadeldak tussen twee trapgevels. De huidige pastorie werd gebouwd tussen 1867-1869 naar een ontwerp van architect E. de Perre-Montigny ter vervanging van de 18de eeuwse pastorie.    

 

Lees meer: De pastorie

De Sint-Pieterskerk van Schorisse

De Sint-Pieterskerk van Schorisse is een typisch voorbeeld van de religieuze architectuur uit de late 18de eeuw. De kerk staat, tegen de gebruiken in, niet in het midden van de parochie. Twee honderd meter voorbij de kerk ligt reeds de grens met Horebeke. De oude vierkante toren uit de 16de eeuw is verwerkt in de latere hallenconstructie (een groot zadeldak). Het koor is nauwelijks smaller dan het schip. De Toscaanse zuilen die het geheel ondersteunen staan op een vierkant voetstuk.

Lees meer: De Sint-Pieterskerk van Schorisse

Toponymie

 

Over de toponymie van Schorisse worden in de documenten verschillende versies vooropgezet. De meest aanneembare is wellicht dat de gemeente genoemd werd naar de zware, natte kleiaarde van de grond. Volgens F. De Tollenaere zou de etymologie van Schorisse, die een parallelle ontwikkeling vertoont met die van Ronse, een Gallo-Romeinse oorsprong hebben met de uitgang -acae. De Schorissenaar G. Deronne schreef in "De Fenix", een Oudenaards schoolblad (1948 nr 1 : "Wanneer Julius Cesar ons land overmeesterd had, bleven er verscheidene volksstammen der Romeinen hier wonen. Een zekere stam, de Scurry's vestigden zich in de Zuid-Westelijke hoek van Oost-Vlaanderen. Ze verdrongen de vorige bewoners en behandelden ze met wreedheid, zodat er in de omtrek veel van hen gesproken werd. Door het gebruik van de naam, werd deze later Scorris uitgesproken wat reeds veel gelijkenis heeft met de huidige naam. Door de eeuwen heen heeft de latere bevolking de naam nog vernederlandst en aan de plaats van het vroegere Scorris de naam Schorisse gegeven."

Lees meer: Toponymie