De Sint-Eligiuskerk van Maarke

 

Er bestaan prenten op bedevaartvaantjes waaruit we kunnen uitmaken hoe het gebouw er vroeger ongeveer moet uitgezien hebben. Van welke periode de afgebeelde kerk op de bedevaartvaantjes stammen is onbekend. Op de eerste afbeelding zien we een éénbeukige benedenkerk met drie rondboogvensters. Ook zien we boven het uitspringend voorportaal een klein frontvenster. De vrij lage vieringtoren heeft een kleine torenspits. We zien hier de kerk, omgeven door een kerkhofmuur, vanuit het zuidwesten.

De andere afbeelding toont de kerk vanuit het noordoosten. Alleen de vroegere vieringtoren blijft nu nog over. Opmerkelijk is verder de afbeelding van de St.-Vincentkapel op de heuvel. De twee koperen diepdrukplaten die men gebruikte om de driehoekige bedevaartvaantjes langs beide zijden te bedrukken bestaan nog.

 

 

De huidige kerk, waarvan de eerste steenlegging plaats had op 17 mei 1774 (zie jaartal boven het portaal) werd ingewijd op 14 juli 1777.  

 

Op de foto rechts zien we dat de muurpartijen die de toren ten westen en ten noorden omsluiten bestaan uit een mengeling van Doornikse steen en plaatselijke ijzerzandsteen. Deze muren bevinden zich op een paar meter van de zuilen in Brabantse gotiek.

In de noordmuur is vrij veel ijzerzandsteen verwerkt. In het midden van deze muur is een baksteenspoor aanwezig van een spitsboog in een verder homogeen uitziende Doornikse steenzone.

 

 

 

Frans Van de Kerkchove uit Maarke verplaatste de preekstoel, de altaren en de biechtstoel, die afkomstig zijn van de abdij van Maagdendale uit Oudenaarde. Op de preekstoel prijkt het jaartal 1680, de vier evangelisten en de patroonheilige, de H. Eligius. De huidige trap werd pas in 1934 toegevoegd.


Damiaan De Staercke van Nederbrakel vervaardigde de prachtige, met houtsnijwerk versierde, eikenhouten communiebank. Men herkent de eucharistische symbolen als het oog Gods, de ark des verbonds, de offerbroden, het hemels manna, de druiventros van Kanaän en het doornenhart. Ook het portaal met de orgelkast en de bijbehorende lambrisering zijn van zijn hand, evenals de overige lambrisering en de constructie van zowel hoofd- als zijaltaren. Het orgel is waarschijnlijk gebouwd in 1726 door Louis De la Haye, een orgelbouwer uit Gent. De kerkfabriek van de St.-Bartholomeuskerk van Geraardsbergen verkocht het en J. Hubau, orgelbouwer en horlogemaker uit Nukerke, plaatste het in de kerk van Maarke (1807). Enkele jaren later zal Pierre Charles Van Pethegem dit orgel herwerken. Op 7 februari 1980 werd het als monument beschermd.

De kerk bezit ook een aantal waardevolle luxueus uitgewerkte zilveren cultusvoorwerpen die vooral verband houden met de plaatselijke patroonheilige Sint-Eligius. Te vermelden zijn ook een stralenmonstrans (1700), een grote ciborie (1701) en een wierookvat (1778).